Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Η Ελλάδα του Χίτλερ: «Αντίσταση στο Δ' Ράιχ».

Ενόψει της επετείου της 28ης Οκτωβρίου αναδημοσιεύουμε σπάνια ντοκουμέντα που παρουσιάστηκαν από το «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα».
Πρωταγωνιστές των ημερών εκείνων περιγράφουν τα γεγονότα όπως τα έζησαν. Το πρώτο μέρος με τίτλο «Από την Αλβανία στην Κρήτη» και το δεύτερο με τίτλο «Τρόμος και αντίσταση στο Γ' Ράιχ».
Η αντίσταση στο Δ' Ράιχ, 
ας ξεκινήσει την 28η Οκτωβρίου 2011 !

Στις 5.30 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου, οι ιταλικές δυνάμεις επιτίθενται στην Ελλάδα από τα αλβανικά σύνορα. Οι εισβολείς είναι πάνοπλοι και ο  στρατιωτικός ακόλουθος της βρετανικής πρεσβείας προβλέπει «ελληνική συντριβή».
Οι Έλληνες όμως έχουν διαφορετική γνώμη. Με το που ηχούν οι σειρήνες του πολέμου, ολόκληρη η Ελλάδα συγκλονίζεται από διαδηλώσεις. Στην Αθήνα, οι διαδηλωτές σπάνε τα γραφεία της Alitalia και κατευθύνονται στην Βρετανική πρεσβεία. Σύνθημα τους, «Δώστε μας  όπλα».
Ο Μανώλης Γλέζος και ο Αποστόλης Σάντας, φοιτητές τότε 18 ετών, ζητούν να πάνε στο μέτωπο αλλά δεν τους το επιτρέπουν λόγω ηλικίας. Μαζί με άλλους συμφοιτητές τους θα προσφερθούν να αντικαταστήσουν τους δημοσίους υπαλλήλους που πηγαίνουν στο μέτωπο.
Ο Γιάννης Αναστόπουλος μοιράζεται το όπλο του με έναν άλλο στρατιώτη. Τοποθετούνται όμως σε διαφορετικά μονάδες και ο Αναστόπουλος θα πολεμήσει άοπλος.

Το  πρώτο βάρος της ιταλικής επίθεσης σηκώνει το μικρό απόσπασμα Πίνδου, υπό τον συνταγματάρχη Δαβάκη. Ο ελληνικός στρατός όχι μόνο καταφέρνει να σταματήσει τους εισβολείς, αλλά περνάει στην  αντεπίθεση. Μέσα σε 20 μέρες, το μέτωπο μεταφέρεται στην Αλβανία
Ο Μουσολίνι γίνεται αντικείμενο χλευασμού και οι πολεμικές επιθεωρήσεις γεμίζουν τα θέατρα. Σε μια από αυτές παίζουν και τα Καλουτάκια μαζί με τη Σοφία Βέμπω. Η Αννα Καλουτά θυμάται πως όταν έφτασαν τα νέα για την κατάληψη της Κορυτσάς, η παράσταση σταμάτησε, βγήκαν στη σκηνή όλοι οι ηθοποιοί και μαζί με τον κόσμο τραγούδησαν τον εθνικό ύμνο.
Ο ελληνικός στρατός μετρά 13.000 νεκρούς, αλλά οι ιταλικές δυνάμεις υφίστανται βαριά ήττα. Όλα θα αλλάξουν στις 6 Απριλίου, όταν ο Χίτλερ κηρύσσει τον πόλεμο στην Ελλάδα. Οι Γερμανοί εισβάλουν από την Γιουγκοσλαβία και την Βουλγαρία και μέσα σε 3 ημέρες καταλαμβάνουν τη Θεσσαλονίκη.
Η πιο σκληρή μάχη δίνεται στα οχυρά του Ρούπελ. Όταν οι Έλληνες αναγκάζονται να παραδοθούν, οι Γερμανοί θα ανακαλύψουν ότι οι αντίπαλοι τους δεν είχαν καν τουφέκια.
Ο υπουργός των Στρατιωτικών Παπαδήμας πλαστογραφεί διαταγή της κυβέρνησης και τη μετατρέπει σε διαταγή παροχής αδειών σε αξιωματικούς και στρατιώτες που πολεμάνε. Ο Πρωθυπουργός Κορυζής ανακαλεί τη διαταγή και κατηγορεί τον Παπαδήμα για έσχατη προδοσία. Στις 18 Απριλίου ο Κορυζής αυτοκτονεί. Ο ελληνικός στρατός είναι υπό διάλυση.
Οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα και το μέτωπο μεταφέρεται στο τελευταίο ελεύθερο ελληνικό έδαφος, την Κρήτη.
Μαζί με τους Κρητικούς πολεμά κι ένας αξιωματικός από τα βόρεια οχυρά της Μακεδονίας που αρνήθηκε να παραδοθεί , ο Θεόδωρος Καλλίνος.
Δύο φοιτητές, ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας πηγαίνουν στην Μπενάκειο Βιβλιοθήκη, βρίσκουν και μελετούν όλα τα σχεδιαγράμματα της Ακρόπολης. Όταν θα κατεβάσουν τη γερμανική σημαία από τον ιερό βράχο, θα αφήσουν επίτηδες επάνω στον ιστό τα δαχτυλικά τους αποτυπώματα για να μην κατηγορηθούν οι Έλληνες φύλακες.
Από τους πρώτους κιόλας μήνες της κατοχής, οργανώνεται αντίσταση στα χωριά της Μακεδονίας υπό την καθοδήγηση του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ. Το σύνθημα δίνεται το βράδυ της 28ης Σεπτεμβρίου του 1941 με την ανατίναξη του ηλεκτρικού εργοστασίου της Δράμας. 22 χωριά εξεγείρονται, οι αντάρτες φωνάζουν επανάσταση και σκοτώνουν 35 Βουλγάρους και 12 συνεργάτες τους. Ήταν η 1η εξέγερση στην κατεχόμενη Ελλάδα και δεύτερη σε ολόκληρη την Ευρώπη. Θα πνιγεί όμως στο αίμα. Στις 29 Σεπτεμβρίου οι Βούλγαροι περνούν σε αντίποινα σκοτώνοντας περισσότερους από 2000 ανθρώπους. Την επόμενη μέρα ιδρύεται στην Αθήνα το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο.
Το χειμώνα του 1941 η πείνα που χτυπάει τις πόλεις κυρίως της Ελλάδας, εξελίσσεται σε λιμό. Μόνο στην Αθήνα και τον Πειραιά  περισσότεροι από 49000 άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα και την αβιταμίνωση.
Ο 15χρονος τότε Λάμπρος Ματόπουλος και η παρέα του, αναλαμβάνουν δράση. Πηδούν στα γερμανικά αυτοκίνητα, κλέβουν τρόφιμα και τα μοιράζουν στον κόσμο. Είναι οι θρυλικοί “σαλταδόροι”.
Ο Άγγελος Παπαναστασίου είναι ο πρώτος “πολεμικός ανταποκριτής” της Κατοχής. Είχε αγοράσει, πριν από τον πόλεμο, μια μικρή κινηματογραφική μηχανή. Την έκρυψε σε ένα τενεκεδάκι και βγήκε στους δρόμους της Αθήνας. Με την κάμερα του κατέγραψε εικόνες από την Ελλάδα του Χίτλερ, που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο σύνολο τους στο ΡΧΣ.
Το  Μάιο του 1942 ο Άρης Βελουχιώτης με 13 άνδρες κάνει την εμφάνιση του στη Σπερχειάδα. Ένα μήνα μετά, στη Δομνίτσα της Ευρυτανίας αρχίζει επίσημα τον ένοπλο αγώνα. Ο Βασίλης Πριόβολος, γνωστός με το ψευδώνυμο “Ερμής”, σκιαγραφεί την προσωπικότητα του Άρη και περιγράφει τη ζωή στο αντάρτικο.
Στην Ήπειρο εμφανίζεται ο ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα. Το Νοέμβρη του 43 ο Θέμης Μαρίνος μαζί με μια ομάδα Άγγλων αλεξιπτωτιστών πέφτουν στην Ελλάδα για να συντονίσουν την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου. Στην επιχείρηση παίρνουν μέρος 50 άνδρες του Ζέρβα και 110 του Άρη.
Ήταν μια σπάνια στιγμή εθνικής ενότητας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: