Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Αντισταθείτε !

Δημοσιεύουμε ένα ποίημα του Μιχάλη Κατσαρού (*) γραμμένο στις αρχές της δεκαετίας του '50 

διαθήκη μου
ντισταθετε
σ᾿ ατν πο χτίζει να μικρ σπιτάκι
κα λέει: καλ εμαι δ.

ντισταθετε σ᾿ ατν πο γύρισε πάλι στ σπίτι
κα λέει: Δόξα σοι Θεός.

ντισταθετε
στν περσικ τάπητα τν πoλυκατοικιν
στν κοντ νθρωπο το γραφείου
στν ταιρεία εσαγωγα- ξαγωγαί
στν κρατικ κπαίδευση
στ φόρο
σ μένα κόμα πο σς στορ.

ντισταθετε
σ᾿ ατν πο χαιρετάει π᾿ τν ξέδρα ρες
τέλειωτες τς παρελάσεις
σ᾿ ατ τν γονη κυρία πο μοιράζει
ντυπα γίων λίβανον κα σμύρναν
σ μένα κόμα πο σς στορ.

ντισταθετε πάλι σ᾿ λους ατος πο λέγονται
μεγάλοι
στν πρόεδρο το φετείου ντισταθετε
στς μουσικς τ τούμπανα κα τς παράτες
σ᾿ λα τ᾿ νώτερα συνέδρια πο φλυαρονε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι

σ᾿ λους πο γράφουν λόγους γι τν ποχ
δίπλα στ χειμωνιάτικη θερμάστρα

στς κολακεες τς εχς τς τόσες ποκλίσεις
π γραφιάδες κα δειλος γι τ σοφ
ρχηγό τους.

ντισταθετε στς πηρεσίες τν λλοδαπν
κα διαβατηρίων
στς φοβερς σημαες τν κρατν κα τ
διπλωματία
στ ργοστάσια πολεμικν λν
σ᾿ ατος πο λένε λυρισμ τ ραα λόγια
στ θούρια
στ γλυκερ τραγούδια μ τος θρήνους
στος θεατς
στν νεμο
σ᾿ λους τος διάφορους κα τος σοφος
στος λλους πο κάνουνε τ φίλο σας

ς κα σ μένα, σ μένα κόμα πο σς στορ
ντισταθετε.

Τότε μπορε βέβαιοι ν περάσουμε πρς τν
λευθερία.

(*) Ο Μιχάλης Κατσαρός, πνεύμα Ελεύθερο, Ασυμβίβαστο, Ανεξάρτητο, δεν χωρούσε σε κανένα μανιφέστο, γι αυτό και κυνηγήθηκε λυσσαλέα κι από τη δεξιά, κυρίως όμως από την αριστερά που τον περιθωριοποίησε, όπως και τον Μαγιακόφσκη, που τον οδήγησε στο θάνατο το Σοβιετικό καθεστώς.

Όταν ο Μιχάλης το 1953 έγραψε το ΚΑΤΑ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΩΝ, έστειλε στο "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΤΥΠΟ" ένα από τα ποιήματα, τη ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ προς δημοσίευση. Έπεσε πανικός. Στην προσπάθειά τους να τον απαξιώσουν, το δημοσίευσαν, αφού όμως πρώτα το λογόκριναν αγρίως. Το κουρέλιασαν. Αφαίρεσαν τις αναφορές για αντίσταση:

-στην κρατική εκπαίδευση
-στον φόρο
-σ' αυτόν που χαιρετάει απ' την εξέδρα ώρες ατέλειωτες τις παρελάσεις
-στον πρόεδρο του εφετείου
-στις υπηρεσίες αλλοδαπών και διαβατηρίων
-στις φοβερές σημαίες των κρατών
-στη διπλωματία
-στα εργοστάσια πολεμικών υλών
-στα θούρια.

Η οργισμένη απάντηση του ποιητή ήταν ένα συγκλονιστικό ποίημα:

υστερόγραφο

Η διαθήκη μου πριν διαβαστεί
– καθώς διαβάστηκε –
ήταν ένα ζεστό άλογο ακέραιο.
Πριν διαβαστεί
όχι οι κληρονόμοι που περίμεναν
αλλά σφετεριστές καταπατήσαν τα χωράφια.

Η διαθήκη μου για σένα και για σε
χρόνια καταχωνιάστηκε στα χρονοντούλαπα
από γραφιάδες πονηρούς συμβολαιογράφους.
Αλλάξανε φράσεις σημαντικές
ώρες σκυμμένοι πάνω της με τρόμο
εξαφανίσανε τα μέρη με τους ποταμούς
τη νέα βουή στα δάση
τον άνεμο τον σκότωσαν –
τώρα καταλαβαίνω πια τι έχασα
ποιος είναι αυτός που πνίγει.

Και συ λοιπόν
στέκεσαι έτσι βουβός με τόσες παραιτήσεις
από φωνή
από τροφή
από άλογο
από σπίτι
στέκεις απαίσια βουβός σαν πεθαμένος:

Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν.

Μιχάλης Κατσαρός

Δεν υπάρχουν σχόλια: