Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Ούστ ρε λαμόγια...

Πολιτικές ... υποσχέσεις
Μερικές φορές κάνω ένα μεγάλο λάθος.... 
Πιστεύοντας πως τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν απ΄τους πολιτικούς μας, κάθομαι και παρακολουθώ τις συζητήσεις τους από την τηλεόραση.
Βλέπω τον Πάγκαλο να μου ρίχνει ευθύνες για τα χάλια της Ελληνικής οικονομίας, (καταλαμβάνοντας όχι παράθυρο ''που να χωρέσει'' αλλά ολόκληρη την οθόνη) που με τους υπόλοιπους πολιτικούς την έφερε εδώ που την έφερε.
Βλέπω τον Παπακωνσταντίνου με τον Λοβέρδο να δίνουν εξετάσεις για μια θέση στο ΔΝΤ η στην Παγκόσμια Τράπεζα.
Βλέπω την Βάσω να κάνει αγώνα υπέρ των εργαζόμενων (αφού πρώτα ψηφίζει όλους τους αντεργατικούς Νόμους ) και τον Μίμη να την στηρίζει.
Βλέπω την Λούκα να κλαίει για τους μισθούς των εργαζομένων (ή μήπως για τα φιλοδωρήματα;).
Αλλά ελπίζω...
Υπάρχει ο λαοπρόβλητος Αντώνης που αφιερώνει όλον τον χρόνο του σε μένα, ο επαναστάτης Αλέξης που ξημεροβραδιάζεται για να μου λύσει τα προβλήματα, η Αλέκαπου όπου νάνε θα διώξει τους Γερμανούς απ΄την Ελλάδα, ο Ελληναράς ο Γιώργος οΚαρατζαφέρης και εν τέλει η Ντόρα που αμόλυντη και άσπιλη αναλαμβάνει εργολαβικά την σωτηρία μου.
Λοιπόν μετά από όλα αυτά δεν αντέχω.
Ξεκουμπιστείτε ρε!!!
Δεν έχουμε ανάγκη από σωτήρες.
Αφήστε την Ελλάδα να αναπνεύσει.
Ούστ ρε λαμόγια!!!!

Όμως εσύ Έλληνα εργαζόμενε μην εφησυχάζεις. Αν δεν σηκωθείς απ΄ τον καναπέ, αν δεν βγεις στους δρόμους να παλέψεις για τα δικαιώματά σου, αν δεν σηκώσεις τη γροθιά σου ενάντια σε αυτούς που σε τσαλαπατάνε, αν αφήσεις την μοίρα σου στους άλλους, αν πιστεύεις ότι κάποιοι είναι υποχρεωμένοι να αγωνίζονται για σένα...
Τότε γελιέσαι.
ΚΑΙ ΕΙΣΑΙ ΑΞΙΟΣ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΣΟΥ.
Gianap
http://saktsak.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια: